Home > Duitse cultuur, Kerk > Een weekje Zeltlager

Een weekje Zeltlager

Jongerenwerk is en blijft mijn grote liefde. Ik vind het dan ook geweldig om naast mijn activiteiten voor Youth Leaders Academy ook weer actief te zijn als vrijwilliger in het jeugdwerk van onze kerk. En echt gaaf was het om met de tieners van de kerk en een hele lading van hun vrienden een week op kamp te gaan begin augustus.

Onze kerk in Moosburg organiseert al jaren een tentenkamp (Zeltlager) voor kinderen en voor tieners. Het zijn feitelijk twee verschillende kampen die tegelijkertijd op dezelfde locatie worden gedraaid, Daardoor kunnen ze gebruik maken van dezelfde accommodatie en bv dezelfde keukenploeg. Het tienerkamp bestond uit ruim 50 tieners plus een man of wat leiding, onder wie ik dus (het kinderkamp telde nog eens ruim 20 kids en leiding – totaal zaten we dus ruim boven de 100 mensen). Het thema was ‘Bayern Lager’, dus de hele week door stond de staat Bayern met alle typische gewoontes en tradities centraal. Voor mij wel handig want ik heb meteen een hoop geleerd over onze nieuwe Heimat! Zo weet ik nu alles van het Bayerische Koninkrijk, Koning Ludwig II van Bayern en Hoaberfelder en meer dan me lief is van Bayern München🙂

Het kamp begon op zondagmiddag, maar ik reed zondagochtend vroeg met twee andere leiding mee naar het kamp. De andere leiding was er al een dag eerder, maar omdat wij nog gasten hadden was dat niet haalbaar. ’s Middags kwamen de tieners aan en begon het werk. Ik heb met de diverse jeugd- en tienergroepen veel kampen gedaan, maar nog nooit een kamp van een week (althans: niet als leiding, wel vroeger als tiener) dus dat was even wennen. Het blijkt dat het eigenlijk hetzelfde is als een weekend, alleen langer🙂

Mijn taak op het kamp was contacten leggen met de jongeren, bijspringen waar nodig en een praatje houden op donderdagochtend. Qua taken viel het dus hard mee en dat resulteerde in één van de meest ontspannende kampen die ik ooit heb gehad. In Zoetermeer was ik natuurlijk vaak hoofdleiding of had ik organisatorische taken, dus dan was ik vaak tijdens het kamp toch wel druk met van alles. Dat was nu niet het geval, ik heb zelfs tijd gehad om twee boeken te lezen…bijna absurd. Maar gelukkig heb ik ook leuke contacten kunnen leggen met de jongeren. Dat was af en toe best een uitdaging, want ook de jongeren hier spreken Bayerisch met elkaar en geen hoog-Duits. Daar moest ik dus echt alle zeilen bijzetten om de conversaties te kunnen volgen!

We zaten met het kamp op een nieuwe locatie, aan de Rannasee, vlak aan de Oostenrijkse grens en op korte afstand van de prachtige oude Donaustad Passau. De Rannasee is een klein meer wat op 5 min lopen van het kamp lag en waar je heerlijk kon zwemmen. Geen overbodige luxe, want we hadden lekker warm weer. Ik ben zelfs een keer ’s ochtends om 6 uur gaan zwemmen met één van de meiden -heerlijk.

’s Ochtends om 6 uur zwemmen in de Rannasee…kourd, maar wel lekker verfrissend!

In Passau zijn we ook nog een dagje geweest, met twee geweldige hoogtepunten. De eerste was een prachtige documentaire over Bayern die we in de bioscoop hebben gezien getiteld ‘Bavaria: Traumreise durch Bayern‘. Het is een soort ode aan Bayern met veel spectaculaire beelden gemaakt vanuit een helicopter. Hoewel ik de structuur van de docu erg rommelig vond en het echt handig was geweest als ze landkaarten hadden gebruikt zodat je wist waar je naar zat te kijken, waren de beelden echt fenomenaal mooi. Een aanrader voor wie eens wil zien waar wij nu wonen! En het paste natuurlijk helemaal in het thema van het kamp.

Een blik op Passau en de schöne blaue Donau…

Het tweede hoogtepunt die dag was onze flash mob in Passau. Hier bleek toch wel heel duidelijk een verschil met Nederlandse jongeren. Toen één van de leiding voorstelde om voor de flash mob in Passau een Bayerische dans op te voeren, waren de jongeren enthousiast. Dat zie ik Zoetermeerse jongeren niet zo snel doen…en dan druk ik me zachtjes uit. Daar zie je wel iets van de trots om Bayerisch te zijn, zelfs onder jongeren. Bijna volledig in klederdracht gehuld hebben ze na veel oefenen een geweldig leuke dans laten zien in Passau. De beelden zijn door mij gemaakt, in dit geval stond ik echt liever achter dan voor de camera!

Een ander leuk moment in de week was het zingen bij het kampvuur, waarbij de tieners vroegen of ik geen klassiek Nederlands kampvuurlied kon aanleren. Het werd ‘Zeven kleine visjes’ en wat hebben ze dapper geoefend op de Nederlandse woorden! De rest van de week hoorde ik iedere keer tieners ‘blub, blub, blub’ zingen, dus ik geloof dat het wel in de smaak viel. Op de bonte avond hebben we het nog een keer opgevoerd, daar is ook gefilmd maar die beelden heb ik nog niet gezien dus geen idee of dat er een beetje fatsoenlijk op staat. De bonte avond was trouwens sowieso hilarisch.

De jongeren hebben ook zelf een Maibaum gemaakt (zie de foto recht bovenaan deze post). Dat is een lange paal die in elk dorp in Bayern staat en die elke twee tot drie jaar op 1 mei opnieuw gemaakt wordt. Het is een beetje een competitie wie de hoogte Maibaum heeft. Traditioneel is deze blauw-wit geschilderd, de kleuren van de Bayerische vlag, en hangt bovenin een krans. Ook hangen er vaak schilden aan, vroeger de wapens van de verschillende families, maar nu van alles en nog wat. De tieners waren in groepen verdeeld met de namen van de Bayerische provincies en die maakten elk hun eigen schild: Oberbayern, Niederbayern, Franken, Oberpfalz en Schwaben met nog een aparte categorie voor de ‘Zugeroasde’ (lett: toegereisden, ofwel ‘import’) hier Pruisen genoemd.

Mijn toespraak ging goed, ik had als thema ‘God als Koning’ samen met één van de andere leiders en mocht eerst iets vertellen over koninkrijken in het algemeen. Dat is natuurlijk niet moeilijk voor iemand die als enige in het gezelschap onderdaan was van een koninkrijk: Nederland. Na wat leuke wetenswaardigheden hebben we verteld over God als perfecte, betrouwbare Koning. Een mooie boodschap, zeker gezien het feit dat de overgrote meerderheid van de tieners die mee was geen christen is. Ook dat maakte het kamp wel heel anders dan de kampen die in in Nederland gewend was.

Ik heb genoten van deze week, al kwam ik wel volledig brak terug. De eerste nachten had ik nog prima geslapen, maar met name de laatste twee was het bar. De laatste nacht is hier de tradite om helemaal niet te gaan slapen en hoewel ik echt wel wilde slapen, ging dat niet vanwege de hoeveelheid decibels die de tieners produceerden. Daarin verschillen ze dan weer niet van Nederlandse tieners🙂

p.s. Er heeft zelfs nog een groot artikel in de lokale krant gestaan over het kamp, die zal ik morgen even posten – voor de mensen die hun Duits even willen ophalen🙂

Categorieën:Duitse cultuur, Kerk
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: