Archief

Archive for april, 2012

Het jovoweekend

april 27, 2012 2 reacties

Zingen voor de bewoners van een zorgcentrum in Nunspeet...geweldig mooie ervaring.

Vorig weekend was ik weer in Nederland om te spreken op het jongvolwassenenweekend van onze kerk in Zoetermeer. Het was een mooi en goed weekend met zo’n krappe 30 jongeren en leiders in de mooie omgeving van Vierhouten. Natuurlijk leuk om zoveel bekende gezichten weer te zien en met mensen bij te kunnen praten. Een groot deel van de deelnemers heeft vroeger bij B1 gezeten toen ik daar leiding van was, dus dat was leuk om weer herinneringen op te halen.

Het thema van het weekend was ‘Closer’ en we hebben nagedacht over dichter naar God toegroeien door geestelijke disciplines als gebed, meditatie, Bijbelstudie, dienen en nog meer. Ik blijf dit soort weekenden echt geweldig vinden, ondanks de korte nachten en de brakke accommodatie. Je gaat net even wat dieper en verder dan op een gewone avond. En ik heb in een workshop ook nog de basispassen van salsa geleerd, dus wat wil je nog meer 🙂

Om het ‘dienen’ praktisch te maken stond er zaterdagmiddag een uitstapje naar een verzorgingstehuis in Nunspeet op de agenda, waar we liederen hebben gezongen voor de bewoners. Ik moet zeggen: dat heeft me diep geraakt. We zongen oude ‘klassiekers’ zoals Welk een Vriend is onze Jezus, Lichtstad met uw paarlen poorten, U zij de glorie en Genade kocht mij vrij. Het trof me hoezeer deze muziek en liederen harten raakte. Sommige oudjes zaten echt te snikken omdat het zoveel emoties opriep.

Jaja, Rachel danst de salsa 😉

Eén van de medewerkers vroeg aan ons of iemand toevallig Frans sprak. Er bleek een dametje te zijn wat van oorsprong Frans was en door dementie het Nederlands was kwijt geraakt. Ik bood mijn gebrekkige diensten aan (mijn Frans is sinds de middelbare school aardig weggezakt!) en begon met een keurig “Bonjour madam, comment allez-vous?” Je had haar gezicht moeten zien, het was alsof er een lampje aan ging! Ze begon hele verhalen tegen me af te steken over Parijs waar ze geboren was, over hoe ze in Nederland terecht was gekomen en hoezeer ze genoot van onze muziek (en ik verstond er meer van dan ik verwacht had!). Toen we even later ‘U zij de glorie’ gingen zingen schoot ik snel een ander meisje aan wat de Franse versie ook kende en samen zongen we op onze knieën zittend naast deze mevrouw ‘A Toi la Gloire’. Ze omhelsde ons alsof ze ons nooit meer wilde laten gaan. Ik kon zelf mijn tranen nauwelijks bedwingen.

In de pauze zat ik met een andere mevrouw te praten en vroeg haar naar haar lievelingslied. Het bleek ‘Lichtstad met uw paarlen poorten’ te zijn, dus ik vertelde dat ze geluk had, want dat we die nog zouden gaan zingen. Ze werd helemaal blij en vertelde dat het haar lievelingslied was omdat ze graag over de hemel zong, daar ging ze straks immers naartoe. Ze had een rotsvast vertrouwen op Jezus en als je dan zo vlak voor de hemelpoorten staat dan maakt dat wel indruk.

Ook de rest van de groep kwam geraakt terug en vertelde allerlei verhalen over gesprekken en ontmoetingen. Het was prachtig om te zien hoe God ons heeft gebruikt die anderhalf uur dat we daar waren. En we hebben niets anders gedaan dan zingen, muziek maken en met mensen praten. Dat is nou dienen.

Al met al een geweldig mooi weekend, graag voor herhaling vatbaar!

Advertenties
Categorieën:Kerk, Werk

Iets over het Bayerisch

april 23, 2012 2 reacties

Ik vertel mensen met regelmaat dat we geen één, maar twee talen hebben moeten leren na onze verhuizing hier naartoe. Dan wordt ik wat vreemd aangekeken, omdat mensen het Bayerisch wat hier gesproken wordt niet echt als taal erkennen. Dat is echter niet terecht. Geloof me, zelfs de Duitsers zelf hier hier niet vandaan komen verstaan geen klap van het Bayerisch. Het is niet een accent (zoals je bijvoorbeeld aan mijn Nederlands nog steeds kunt horen dat ik in Twente ben opgegroeid) maar echt een andere taal.

Het opvallende is ook dat mensen het echt spreken in het dagelijks leven. Ik ken het Twents ook als dialect, dus als ‘taal’, maar dat kwam je in de praktijk niet zo vaak tegen. Mensen gebruikten Twentse woorden, hadden een heel sterk Twents accent, maar echt ‘plat proat’n’ was niet echt gebruikelijk. Hier ligt dat anders en word je in winkels, op straat enz aangesproken in het Bayerisch. Ook vergaderingen of informele gesprekken op bijvoorbeeld de Kindergarten gaan allemaal in het Bayerisch.

Dat maakte het in het begin best wel lastig omdat ik er echt geen hout van verstond. Inmiddels hebben mijn oren zich eraan gewend en herken ik het patroon wat erachter zit. Maar de echt Bayerische uitdrukkingen die gebruikt worden ken ik uiteraard niet, dus daar  mis ik af en toe nog wel iets.

Om jullie een idee te geven: een leuke grap is dit: ‘Hoe laat je een Beier een ezel nadoen?’ Door hem ‘ik ook’ te laten zeggen. ‘Ich’ wordt in het Bayerisch namelijk ‘i’ en ‘auch’ wordt ‘a’ (hoewel je dat uitspreekt met een o ervoor, dus een beetje als ‘oa’). Na elkaar krijg je dan…i a 🙂

Verdere voor ons inmiddels bekende Bayerische uitspraken:

  • bissel voor bisschen
  • Mädel voor Mädchen
  • ‘noa’ voor nicht
  • pfirti of pfirtei als afscheidsgroet (betekent letterlijk ‘behütet euch Gott’) in plaats van Tschüss
  • Grüss Gott als begroeting
  • ‘kloanen’ voor de kleintjes, de jongste kinderen

En om jullie een idee te geven van hoe dat dan klinkt, hierbij een stukje van een conference in het Bayerisch. Het gaat me niet om de inhoud, maar om de taal…probeer maar eens wat je ervan kunt verstaan!

Categorieën:Duitse taal

Een Bayerisch jongetje

Elian aan het spelen bij zijn vriendje Leon op de glijbaan...

Het leek me leuk om ook iets te delen over hoe het Elian hier vergaat. Veel mensen vragen ons bijvoorbeeld hoe het met zijn Duits is…en met zijn Nederlands. Nou, zijn Duits is geweldig en volgens anderen heeft hij geen Nederlands accent. Hij verstaat ook het Bayerisch, het plaatselijke dialect. En voor wie denkt dat dat niks bijzonders is: het is echt een ontzettend sterk dialect waarbij woorden niet alleen anders worden uitgesproken (een accent dus) maar er ook echt andere woorden en uitdrukkingen zijn. Ik begin het zelf nu een beetje te verstaan en ik heb echt gevoel voor talen en accenten, dus kun je nagaan.

Maar goed, met Elians Duits zit het dus wel snor. Zijn Nederlands daarentegen begint doorspekt te raken met Duitse woorden en invloeden. Enkele hardnekkige zijn bijvoorbeeld:

  • ik ‘bruik’ iets (naar het Duitse brauchen, ofwel nodig hebben)
  • Baustelle, hij gebruikt nooit het Nederlandse bouwplaats of wegwerkzaamheden o.i.d.
  • vervoegen met ‘hebben’ in plaats van met ‘zijn’, waar je dus duidelijk de Duitse grammatica terug ziet komen
  • voor veel typische kinderwoorden gebruikt hij het Duitse woord zoals hauen (slaan), weinen (huilen) enz. Hij kan dus iets zeggen als: ‘mama, ik heb niet geweint’.

En samen in de zandbak...

Overigens is het vermengen van beide talen niets iets waar we ons zorgen over maken. Taalwetenschappers die onderzoek hebben gedaan naar taalverwerving bij kinderen geven aan dat dit een heel normaal proces is en dat de talen zich vanzelf weer splitsen. Het belangrijkste is dat wij consequent Nederlands met hem blijven spreken en dat doen we ook, uitgezonderd die situaties waar er anderen bij zijn die geen Nederlands spreken.

Ons eigen Nederlands gaat er overigens ook niet op vooruit. Rogier spreekt op zijn werk Engels, ik blog de halve dag in het Engels en daarnaast spreken we dus Duits op de KiGa, in administratieve dingen, met vrienden hier of in de kerk. We spreken dus op dagelijkse basis drie talen en dat is af en toe ook te horen. Ik zocht gisteren bijvoorbeeld naar het woord ‘moedertaal’ en kwam eerst met moedertong (Engels: mother tongue) en toen met moederspraak (Duits: Muttersprache). Gelukkig spelen we beiden veel Wordfeud met Nederlandse vrienden en familie om ons taalniveau een beetje op peil te houden 😉

Elian krijgt volgens jaar wel extra taalonderricht op de KiGa om goed beslagen ten ijs te komen als hij straks naar de Grundschule gaat. Zijn juf zei dat hij het niet echt nodig had, maar dat het geen kwaad kan en het is een mooie manier om te kijken hoe hij reageert op ‘les krijgen’. Want we zullen volgend jaar moeten beslissen of Elian vervroegd naar school gaat of nog een jaar op de KiGa blijft. Da’s één van de mindere aspecten aan het wonen hier: het achterlijk rigide schoolsysteem. Maar daar zullen we nog wel eens wat meer over schrijven.

Elian is in ieder geval een happy Bayerisch knulletje aan het worden (‘Buben’ zoals ze dan hier zeggen) dat het naar zijn zin heeft op de KiGa, de muziekles en met zijn vriendjes…en vooral erg graag buiten speelt om lekker vies te worden. Heerlijk!

Categorieën:Elian

Uitbreiding moestuin

De aanblik voordat alles netjes omgespit, gecomposteerd en ingezaaid was. Ik zal binnenkort foto's plaatsen van de eerste groene sprietjes!

Het was weer zeer zware arbeid, maar ik heb mijn extra metertje moestuin gekregen. Rogier heeft dapper de plaggen gras afgestoken (die we overigens elders op kale plekken weer hebben geplant – grastransplantatie dus) en de hele moestuin omgespit. Zwaar werk, vooral voor je rug (het heet niet voor niks ‘spit’…) Vervolgens hebben we onze eigen gemaakte compost er overheen gestrooid.

Het is alleen nog te koud om echt veel te zaaien. Ik heb al wel sjalotten geplant, ik ben erg benieuwd hoe die het gaan doen. Verder komen de eerste radijsjes omhoog en steken er een paar sprietjes van de winterwortels boven de grond uit. Ik meende ook de eerste beginselen te zien van mijn suikerbonen (sugar snaps), ik hoop echt dat die het gaan doen. Maar verder kan ik nog weinig aangezien we ’s nachts nog met regelmaat net boven het vriespunt zitten. En op eerste Paasdag hadden we zelfs sneeuw!

Dat heeft me ook een paar zaailingen gekost die ik al buiten onder het afdak op het terras had staan. De wind stond net die kant op en dus waren ze onder gesneeuwd…en daar konden ze helaas niet allemaal tegen. De sterfte was met name groot onder de komkommers en de tomaat, ik hoop dat de rest het gaat halen! De pompoen en courgette hebben het tegen de verwachting in overleefd, die hebben de reputatie erg vorstgevoelig te zijn maar staan er gelukkig nog goed bij. Maar ik heb een groot deel dus toch nog maar weer even naar binnen gehaald…Het is wachten op betere tijden!

Categorieën:Wonen

Elternbeirat

april 17, 2012 2 reacties

Ik met mijn Elternbeirat team in de plaatselijke kroeg...ontspannen vergaderen!

En dan is er zo alweer een maand voorbij waarin we niet gepost hebben…de tijd vliegt! Dus maar weer even wat updates om jullie op de hoogte te houden van ons wel en wee. Allereerst maar even een indruk van wat ik zoal doe in de Elterbeirat, ofwel de ouderraad van de Kindergarten, waar ik sinds september zitting in heb.

We treffen elkaar ongeveer maandelijks, de ene keer formeel in de Kindergarten met iemand van de KiGa leiding erbij en soms zelfs de burgemeester (een vrouw). Het is een openbare zitting en zij is altijd erg geïnteresseerd. De andere keer treffen we elkaar alleen met de ouders informeel bij de plaatselijke kroeg. Na een hapje eten en wat te drinken bespreken we dan terloops wat zaken door. Een hele aangename manier van vergaderen!

Binnen de Elternbeirat was ik verantwoordelijk voor het Elterncafé, een koffie ochtend elke donderdag. Helaas hebben we die na Pasen moeten afblazen wegens te weinig belangstelling. Als er elke keer maar twee of drie mensen zitten is het natuurlijk niet echt de moeite waard. Sommige moeders hebben daar moeite mee, je ziet wat dat betreft echt dat ze hier nog een beetje achterlopen. Het hele ‘tweeverdienersmodel’ wat we in Nederland kennen waarbij je als moeder blij bent als je alles qua werk en zorg op de rit hebt, laat staan dat je tijd hebt om uitgebreid koffie te drinken met andere moeders, kennen ze hier nog amper. Maar het begint te komen en mijn voorspelling is dat het over tien jaar hier niet anders is…ergens wel jammer, het is best een nostalgische stap terug in de tijd!

Overigens gaan we in plaats van het ochtend koffiedrinken nu proberen een maandelijkse kroegavond voor moeders op te zetten. Dat past wel erg in de cultuur hier, het zou niet mijn idee zijn geweest. Maar goed, eerst maar eens kijken of we daar wat meer opkomst kunnen krijgen!

Categorieën:Werk