Home > Algemeen > We leven nog hoor!

We leven nog hoor!

Even iets leuks doen met Elian: zandkoekjes bakken. Als ik niet oppas verdwijnt de helft van het deeg in zijn mond voordat we er koekjes van kunnen maken!

Ik wist wel dat het alweer even geleden was dat ik wat gepost had, maar zag tot mijn schrik dat in heel september maar één update is geplaatst…excuus, excuus. Ik zal jullie allemaal even bijpraten. Laat ik dan even beginnen met iets te vertellen over hoe het nu met ons gaat en dan hoop ik de komende dagen wat achterstallige nieuwtjes (die dus niet meer zo heel nieuw zijn) te delen.

Terwijl ik hier zit te schrijven, zit Rogier aan de westkust van de VS voor zijn werk. Hij vliegt af en aan op het moment. Na de trip naar Italie en Engeland (zie laatste post) is hij nog een keer naar Amerika geweest. Daarna was hij een week thuis en afgelopen zondag vertrok hij weer voor een week. Dat is best pittig moet ik zeggen, vooral voor Elian die zijn papa erg mist. Hij is toch ook telkens wat van slag als Rogier weg is, is vaker wakker ’s nachts en is gestresst. Het is ook wat voor zo’n klein kereltje, al die veranderingen op de routines die hij zo fijn vindt zoals ’s ochtends lekker met papa samen ontbijten, op zaterdag met papa samen in bad gaan en ’s avonds met papa met de iPad spelen…

En er waren al wat grote veranderingen voor hem de laatste tijd. Eerst ben ik natuurlijk een tijd ziek geweest en heb ik de operatie gehad. We hebben veel gasten gehad wat geweldig fijn was, zeker om ons te helpen, maar wat toch ook de nodige onrust gaf. Vervolgens had hij vakantie van de KiGa, toch ook een hele verandering op zijn normale patroon. En daarna was papa weg, toen weer thuis, toen weer weg (herhaal)…en ging hij ook nog eens naar een nieuwe groep op de KiGa. Dat zijn grote veranderingen als je drie bent, dus ik heb ook echt begrip voor zijn stress…ik vind het vooral voor hemzelf zo sneu!

Als ik dan even achter m'n Macje wil, komt Elian gewoon bij me in de studeerkamer spelen...en maakt er een lekkere rotzooi van.

Met Rogier gaat het goed, al is hij beredruk op zijn werk op het moment. Hij heeft een project overgenomen van een collega die een andere baan heeft gekregen, dus dat is aan de ene kant erg leuk, maar aan de andere kant ook een flinke uitdaging. Het reizen lijkt misschien leuk en spannend, maar met reizen zoals afgelopen zondag waarbij hij 24 uur op was voordat hij eindelijk z’n bed in kon, zijn niet echt prettig, zeker niet met een tijdsverschil van negen uur.

Met mij gaat het goed. Pas nu ik weer op mijn ‘oude’ energieniveau zit, merk ik hoe ziek ik ben geweest en hoe langzaam mijn energie weggesijpeld is voor de operatie. Het is zo langzaam gegaan dat ik het amper in de gaten heb gehad, maar wat ben ik moe en futloos geweest. Ik geniet er haast van om weer met energie dingen te kunnen doen. En het is ook wel nodig want door mijn ziekte is er wel wat achterstallig onderhoud ontstaan in huis en in de tuin. Ik ben dus blij dat ik hier weer mee aan de slag kan. Ook mijn blog Youth Leaders Academy heeft er wat onder te lijden gehad, ik heb in augustus drie weken niet gepost en dat is niet goed voor je statistieken. Daar stop ik nu dus ook even extra tijd in.

Nou, dat was wel even de update voor nu…wordt vervolgd!

Categorieën:Algemeen
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: