Home > Algemeen, Elian, Werk > München, Milaan, Bristol, Milaan, Florence, München

München, Milaan, Bristol, Milaan, Florence, München

Een blik door de "Duomo" in Milaan

Ik heb al eerder geschreven dat mijn werk in Duitsland mij erg goed bevalt. Er zit alweer een heel jaar op en in dat jaar heb ik al veel van het bedrijf gezien. Ik werk inmiddels aan meerdere projecten en werk met collega’s over de gehele wereld, van Azië tot in de Verenigde Staten. Het internationale karakter geeft een geweldige extra dimensie aan het werk. Het impliceert ook dat ik met enige regelmaat op reis ben. Over het algemeen vind ik dat wel prima. Het is leuk om wat van de wereld te zien en collega’s en relaties in verschillende hoeken van de wereld te ontmoeten. Voor Rachel is het wel jammer dat het praktisch gezien vaak niet haalbaar is om mee te gaan. Daarbij is het ook best een opgave om als ik op reis ben de zorg voor Elian alleen te dragen en het huishouden draaiend te houden.

Vooraanzicht van de Duomo di Santa Maria del Fiore in Florence

Vorige week had ik een reis waar ik er liever niet te veel van heb, om eerlijk te zijn. In een week tijd heb ik heel Europa doorkruist, zes vliegreizen gemaakt, een rit in hoge snelheidstrein gehad en een vermogen uitgegeven aan taxivervoer. Laat me jullie even meenemen. Op zondag vertrok ik vanuit München met een rechtstreekse vlucht naar Milaan. Het reisdoel was één van de meest vooraanstaande wetenschappelijke conferenties in mijn vakgebied. Echter, een collega had de week voor mijn vertrek besloten zijn carriere elders voort te zetten. We hebben besloten dat ik een deel van zijn werk ga overnemen en het was van groot belang dat we dat ook meteen met de belanghebbenden in omgeving van Bristol UK ging bespreken. Dus ik vloog op woensdagavond vanuit Milaan naar Amsterdam, ontmoette daar een collega en we vlogen samen door naar Zuid-Engeland. Na een dag van intensieve besprekingen stapte ik donderdagmiddag weer op het vliegtuig, en vloog dit maal via Paris – wat is Charles de Gaulles toch een hopeloos vliegveld!!! – weer terug naar Milaan om daar vrijdag nog de laatste dag van de conferentie bij te wonen. Op zaterdag heb ik mijn reis voortgezet naar Florence. Dit maal per hoge snelheidstrein. In Florence heb ik maandag nog collega’s in een andere eenheid van mijn bedrijf gesproken. En dan eindelijk op maandagavond vloog ik van Florence terug naar München en tegen 10 uur ’s avonds was ik weer in Attenkirchen.

Uitzicht over Florence vanaf de top van Duomo di Santa Maria del Fiore

Elian had er lang naar uitgekeken dat ik weer thuis zou zijn. Toen ik hem ’s ochtends uit zijn bedje haalde was hij door het dolle. Eerlijkheidshalve meld ik er maar even bij dat dat deels was omdat papa er weer was, maar toch ook goeddeels omdat papa een heel mooi kadootje had meegenomen. We hebben even lekker van elkaar genoten, maar helaas, ik moest die dinsdag uiteraard gewoon weer aan het werk. Elian keek ook wel wat beteuterd toen hij zag dat ik me daarvoor aan het klaarmaken was. “Leuk dat je thuis was, papa”, riep hij toen. Oef! Ik heb hem verzekerd dat ik dezelfde avond weer thuis zou zijn. Ik heb hem toen ook maar niet verteld dat ik over twee weken (op het moment van schrijven volgende week) weer een week weg zou zijn, dit maal naar de VS.

Ik vertelde dit voorval op mijn werk tijdens lunch. Ik hoorde toen over een andere collega die echt vele malen meer aan het reizen was geweest dan ik een nog veel pijnlijker moment. Toen hij een keer thuis was, was een van zijn kinderen naar boven gerend en had naar zijn moeder geroepen: “Mama, kom snel, papa is op bezoek!”. Ja, dat had ie wel even gevoeld.

Twee van de vele standbeelden van grootheden van wie de naam verbonden zijn met Florence.

Terug naar mijn reis. In mijn intensieve schema was niet veel ruimte voor sightseeing, maar een beetje tijd heb ik wel gehad om wat dingen te bekijken. Dat was toch wel leuk. Toen ik boven op de Duomo di Santa Maria del Fiore in Florence stond, wist ik zeker dat dit een plek is waar ik graag nog een keer naar toe wil. Maar dan wel samen met Rachel, want mooie dingen bekijken nog toch niet half zo leuk in je eentje.

Categorieën:Algemeen, Elian, Werk
  1. Nog geen reacties
  1. oktober 3, 2011 om 7:41 pm
  2. december 18, 2011 om 10:50 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: