Archief

Archive for mei, 2011

Een soort B1 reünie en een KiGa feest

V.l.n.r. Sjoerd, Elian, Rogier, Adriaan, Frank en Iris

Afgelopen weekend hadden we vier jongeren van onze jeugdgroep uit Zoetermeer (B1) op bezoek. Frank, Iris, Adriaan en Sjoerd hadden zich met moeite in een veel te kleine auto gewurmd om de lange reis naar zuid-Duitsland te ondernemen. Ook zij kwamen tot de ontdekking dat München ergens anders ligt dan Münster…en dat het best een pittig eind rijden is. De heenreis hebben ze er dan ook 11 uur over gedaan, maar gelukkig arriveerden ze veilig.

Zaterdags zijn ze München gaan verkennen en kwamen tot de conclusie dat het een prachtige stad is, waar veel te zien is. Het weer zat ’s ochtends niet helemaal mee (hoewel het in Attenkirchen zelf droog bleef), maar later op de dag ging de zon schijnen. Ze hebben in ieder geval een leuke dag gehad en veel gezien en gedaan.

Elian als cowboy

Ondertussen hadden wij zaterdagmiddag een feest van de Kindergarten met als thema ‘Reise um die Welt’. We wisten niet zo goed wat we moesten verwachten, maar het bleek een ontzettend leuk en gezellig gebeuren te zijn. De Kiga telt zo’n 58 kids en die waren allemaal uitgenodigd, met hun ouders, opa’s en oma’s, buren, enz. Het halve dorp zat er uiteindelijk dan ook.

Omdat het weer meewerkte, kon het feest in de tuin van de KiGa plaatsvinden en dat was wel erg leuk. Het begon met een opvoering van de vier KiGa groepen, die elk iets bijzonders deden. Elian zit in de Igelgruppe, waar de jongste kids inzitten (hij gaat komend jaar naar de Käfergruppe, dan komt hij in een gemengde groep met kids tussen de 3 en 6 jaar). De Igeltjes voerden een soort show op op een liedje wat weer door de andere kids gezongen werd. Elian mocht cowboy spelen en hij vond het maar wat leuk. De rest van de opvoering zat hij lekker met zijn vriendje Vitus te keten…mooi gezicht die twee!

Een blik op de KiGa tuin met alle tafels en banken

Na de opvoering was het tijd voor allerlei spelletjes en voor het buffet. Alle ouders hadden iets te eten meegebracht (ik had kruidkoek gemaakt…die is schoon opgegaan!) en tegen een kleine vergoeding kon je je bord volladen met allerlei lekkernijen. Het leuke voor ons is dat we op die manier kennis kunnen maken met voor ons onbekende gerechten. Zo hebben we o.a. gegeten:

  • Mooskuchen: een soort cake met een groenige bovenlaag wat er inderdaad uitzag als mos. Zat weinig smaak aan.
  • Leberkäse: klinkt als leverkaas, maar dat is het niet. Het is een krokant gebakken vleesrol, waarvan een plak geserveerd wordt op een Semmel (kaiserbroodje) met mosterd. Heerlijk!
  • Spezi: cola gemengd met fanta. Wordt hier in flesjes verkocht. Prima te drinken, hoewel ik ‘echte’ cola lekkerder vind.
  • Obatzda: een spread voor op een broodje (of bij een Breze – zo’n grote zoute krakeling) gemaakt met gerijpte Camembert. Sterke smaak, ik vond het niet vies maar ik moest er wel aan wennen.
  • Kirchweihnudeln: iets wat verrassend veel op onze oliebollen lijkt, maar dan zonder ‘vulling’ (rozijnen, appel enzo) Maar aan oliebollen zit meer smaak!

Elian met zijn vriendje Vitus

We hebben het vooral erg gezellig gehad met de ouders van drie kids bij Elian uit de groep, met wie we bevriend aan het raken zijn. Het is opvallend hoe open ze zijn om ons in de groep op te nemen. Onze pogingen om Duits te spreken worden ook zeer gewaardeerd, onze fouten worden vriendelijk gecorrigeerd (we hebben bv een hele uitleg gekregen over wanneer je ‘nach’ gebruikt en wanneer ‘zu’ of ‘in’ als je ergens naartoe gaat…erg handig!) en ze zijn altijd bereid van alles uit te leggen wat nieuw is voor ons. We voelen ons echt een deel van de dorpsgemeenschap worden hier en dat gaat sneller en makkelijker dan we hadden verwacht!

Elian heeft alleen maar gespeeld met zijn vriendjes Vitus en Leon en heeft de tijd van zijn leven gehad. Het blijft mooi om te horen hoe goed zijn Duits al is, hij verstaat bijna alles en heeft geen enkele moeite om zichzelf duidelijk te maken. Hij genoot met volle teugen van het feest en was helemaal uitgeteld toen we thuis waren. Wij vonden het opvallend hoe relaxed het allemaal ging. Iedereen was gezellig, vriendelijk, er werd niet gemopperd of gezeurd, iedereen hielp mee en het was gewoon gezellig en ontspannen. We hebben het gevoel dat het leeftempo hier een stuk lager ligt dan in de Randstad en dat bevalt ons prima. Ook wij hebben dus genoten…en ook wij waren tamelijk afgedraaid toen we thuis kwamen 🙂

Maar toen onze gasten thuis kwamen, moesten ze nog eten (wij zaten inmiddels stuffed van al het heerlijke voer bij de KiGa) en dus hebben we iets lokaals gemaakt: Münchener Weisswurst met zoete mosterd, met friet erbij en sla. Ze hebben genoten!

Frank trekt tevreden een stuk onkruid eruit

Zondags hebben we lekker ontspannen. Het weer was inmiddels weer prachtig en we hebben nog even wat in de tuin gedaan. De B1’ers zijn vooral druk geweest met onkruid verwijderen onder onze heg. Dat was al een aantal jaren niet meer gebeurd, dus er stond flink wat. Ze hebben vier kruiwagens vol eruit gegraven en toen was het voor hen tijd om weer huiswaarts te keren. Het was echt gaaf om ‘onze’ jongeren weer te zien en te spreken en zij hebben ook genoten. De komende weken hebben we nog veel meer gasten, gezellig!

p.s. jullie houden nog een blogpost over Rogiers promotie tegoed, maar ik wilde deze vast posten om een beetje up to date te blijven!

Advertenties

Weekendje Efteling

Zo, jullie hebben er even op moeten wachten maar hier is dan weer een update van ons en hopelijk volgen er snel nog een paar met onze belevenissen van de afgelopen weken want we hebben veel gedaan en meegemaakt!

Het begon allemaal met een weekend in de Efteling in het weekend van 13-15 mei. Rogiers ouders waren 40 jaar getrouwd (al in december) en nu gingen we met het hele gezin een weekend naar de Efteling. Naast het Efteling hotel, zijn er ook huisjes en daar hadden we er twee van naast elkaar. De accommodatie was echt geweldig, de huisjes zijn luxe verzorgd en van alle gemakken voorzien (vaatwasser, yay!). En de Efteling zelf is natuurlijk ook superleuk! Er lag dus al een mooie basis voor een leuk weekend…

We kwamen vrijdagavond aan naeen wat lange rit vanuit Duitsland. We hadden in het Ruhrgebied nogal wat file gehad en daarnaast nog de nodige wegwerkzaamheden, dus echt opschieten wilde het niet. Vrijdags waren we dus te laat om nog in het park te gaan kijken, maar zaterdagochtend gingen we meteen op stap. In het begin probeerden we met een grotere groep te gaan, maar aangezien iedereen toch wat andere interesses had en het lastig is om bij elkaar te blijven in zo’n groot prak, splitsten we telkens in kleinere groepjes op.

Elian vond het in eerste instantie maar eng allemaal. Hij heeft een diepe aversie tegen ‘draaiorgelmuziek’ en die werd helaas nogal stevig gedraaid her en der, bijvoorbeeld in de draaimolens. Ons knulletje heeft het sowieso niet zo erg op lawaai, dus we moesten even zoeken naar dingen die hij wel leuk zou vinden. Het sprookjesbos vond hij weinig aan…ook niet zo gek, want het zei hem allemaal weinig. Wij hebben hem tot dusver nog geen sprookjes voorgelezen, dus weet hij veel wie Assepoester en Sneeuwwitje zijn.

Maar ’s middags ging ik samen met mijn schoonzus Regien en Elian op stap (Rogier en zijn broer Martijn gingen even de snelle attracties doen) en ontdekten we wat attracties die Elian wel geweldig vond, bijvoorbeeld een fiets-treintje waar hij en ik samen in gingen. Hij kon maar net bij de trappers dus ik moest het meeste trapwerk doen. Maar ja, dat viel niet mee met m’n benen in m’n nek zo ongeveer…Man, ik kreeg me op het einde een kramp in mijn kuiten! Elian vond het helemaal geweldig, dus dat was erg leuk. Hij moest even zijn angst voor de stoomtrein overwinnen, maar daarna vond hij ook dat erg leuk. Verder ontdekten we nog een klein speeltuintje waar hij zielsgelukkig zeker twintig minuten op een draaimolen zat in een treintje (eentje zonder muziek, dat kon Elian erg waarderen).

Zoals altijd moest Elian ook gewoon even wennen. Nieuwe dingen maken altijd veel indruk op hem, vooral als het druk is, er veel herrie is en er veel op hem afkomt. Maar zondags was hij al helemaal happy-clappy en wilde hij van alles gaan doen. Hij is zelfs met Rogier, Martijn en mij in de Piranha geweest, de wildwaterbaan. Hij had er samen met Regien een tijd naar staan kijken toen Rogier, Martijn en ik erin gingen de dag ervoor en het leek hem toch ook wel leuk. Hij vond het ook prachtig, totdat er eerst wel een hele grote golf de boot overspoelde (ik was echt nat van mijn sokken tot mijn ondergoed) en we vervolgens onder twee watervallen doorgingen. Maar bij papa op schoot overwon hij ook die angst en achteraf was hij supertrots dat hij erin geweest was!

Van de fietstrein kon hij geen genoeg krijgen, dus daar is hij nog een keer in geweest met Rogier en nog een keer met ‘ome Martijn’. En er waren nog een soort T-Fords op een rail waar je zelf een beetje kon sturen, ook daar is hij meerdere keren in geweest.

Met papa en oom Martijn in de autootjes

Ook het ‘carnaval’ vond hij leuk, een soort rondrit langs allerlei bewegende poppen. Veel om naar te kijken en een deuntje wat nog dagen lang in je hoofd bleef hangen. Ondertussen ging Rogier nog met zijn broers in de diverse snelle attracties, zoals de Python, de Vliegende Hollander (die helaas veel storingen had en het de helft van de tijd niet deed) en Joris en de Draak. De heren hebben lol gehad!

In de laatste ben ik ook nog geweest samen met Rogier (met mijn schoonmoeder en andere schoonzus Delja voor ons) en ik kan in alle eerlijkheid zeggen: nooit weer. Pff, dat ging mij echt even te snel hoor! Bang ben ik niet, maar fijn is anders…Gelukkig was dat niet verplicht 🙂

De avonden hebben we gezellig doorgebracht met kletsen en spelletjes doen. Ik kan daar altijd erg van genieten want er zijn veel spellen die ik leuk vind die je niet met twee personen kan doen (hoewel we bij Martijn en Regien weer een heel leuk spel zagen wat wel voor twee personen is…De beer is los. Aanrader!).

Elian kijkt samen met neefje Philip naar een pratende boom

Maandagochtend zijn we ook nog even snel een rondje gegaan met wat leuke dingen, nadat we eerst een mooie familiefoto hadden gemaakt als cadeau voor mijn schoonouders. Helaas gooide toen het weer later op de ochtend een beetje roet in het eten. Het was het hele weekend half bewolkt geweest en eigenlijk zonniger dan voorspeld, maar maandagochtend kwam het echt met bakken uit de lucht. Dan is de lol er helaas snel af…Om een uur of twaalf taaiden wij dan ook af richting Zoetermeer voor het volgende deel van ons avontuur: Rogier promotie. Daarover volgende keer meer.

Elian raakte al met al niet uitgepraat over de Efteling en over wat hij allemaal had gezien en meegemaakt. Hij vraagt nu telkens wanneer we weer gaan! Een geslaagd weekend dus…

Categorieën:Familie en vrienden

Perfecte moederdag

Elian kon het donderdag al niet meer uithouden. Hij had een hart gemaakt en dat wilde hij meenemen. Toen de juffrouw van de Kindergarten hem probeerde te overtuigen dat het een verrassing was voor moederdag en dat hij nog een nachtje geduld moest hebben, werd hij boos. Hij wilde zijn hart.

Groot was dan ook zijn opluchting toen het eindelijk vrijdag half twaalf was. Alle moeders waren uitgenodigd op de Kindergarten want onze kids hadden een verrassing voor ons…Na een allerschattigst gezongen liedje waarbij Elian dapper meedeed (hij is gek op zingen…ik snap nu ook wat hij de afgelopen week iedere keer zat te zingen thuis!), kreeg elke mama een snoephart, zelf gemaakt door zoon- of dochterlief. Het zijn een soort taai-taai koeken en het is een bekende traktatie hier. Elian had de mijne mooi versierd met chocolade hartjes (uiteraard, zoonlief en ik delen een liefde voor chocola) en nog veel meer. Hij was beretrots! Maar ja, het hele idee dat dat ding voor mama was, drong nog niet helemaal door want onderweg naar huis begon hij al: mama, mag ik zo een stukje van mijn hart? Inmiddels heeft hij de helft op, want mama geeft hier niets om…maar wel om de liefde waarmee het gemaakt is!

En zaterdag kreeg ik het ultieme moederdagscadeau van mijn lieftallige wederhelft: een vaatwasser. Van het met de hand afwassen was de romantiek inmiddels wel af. Ik was al een tijdje op zoek naar een tweedehands vaatwasser, want een dure nieuwe in een oude keuken zetten vonden we ook zo wat. Maar dat wilde nog niet echt vorderen. Tot we een mega aanbieding van de Ikea zagen…en toen waren we meteen klaar.

Gisteren hebben we hem opgehaald, meegenomen en direct geïnstalleerd. Het is by far, met stip het beste moederdagcadeau ooit. Voor ons beiden. Een voorganger van ons zei ooit dat afwassen goed was voor zijn huwelijk omdat hij en zijn vrouw dan konden bijpraten. Nou, voor ons is een afwasmachine erg goed voor ons huwelijk want ons humeur ging er echt niet op vooruit van dat afwassen! Mijn huidige humeur laat zich het best omschrijven als: yay! Geen troep meer op het aanrecht, een vlekkeloos schone vaat, een mooi opgeruimde keuken en niet langer een raar gat onder het aanrecht. Daar word ik nou blij van!

Categorieën:Algemeen, Elian

Het is weer hop-tijd

Zoals jullie misschien wel weten wonen we in een streek waar hop het belangrijkste landbouwproduct is. Het aantal brouwerijen is hier ook indrukwekkend, dus het is een goede combinatie. Wij wonen ook aan de ‘Deutsche Hopfenstraße, een soort toeristische hop-route langs allerlei hopvelden. Toen ik deze week met mijn buurvrouw naar de garage reed (even kennismaken, onze auto gaat volgende week voor een grote beurt), zag ik op de verschillende hopvelden allemaal mensen aan het werk. Bianca (de buurvrouw) vertelde dat de hopplanten allemaal handmatig vastgebonden moeten worden aan het touw waar ze langs moeten groeien, omdat ze anders door de wind op de grond vallen. Het is een enorm werk om al die duizenden hopplanten in onze regio op te binden en het is geen klus waar mensen voor in de rij staan. Duitsers niet in ieder geval. Dus worden arbeiders uit met name Polen gehaald speciaal om deze klus te doen. Ze zijn hier een week of twee om alle velden te doen en gaan dan weer naar huis. En als het tijd is om de hop te oogsten, komen ze weer terug. Mensenkinderen, wat een werk. Ik benijd ze niet! Maar: het is een prachtig gezicht, al die groene hopvelden…nog even geduld!

Categorieën:Algemeen

Onze eigen olievoorraad

Het leuke van in een ander land wonen, is dat je allerlei nieuwe dingen meemaakt. Zoals jullie misschien wel weten stoken we hier op stookolie. In onze kelder staat een grote tank waar ruim 3000 liter olie in kan. Helaas begonnen we de bodem aardig te bereiken en dus moest er nieuwe olie worden gekocht. Maar ja, hoe doe je dat? En belangrijker: hoe krijg je die olie in de tank?

Het bleek allemaal niet zo ingewikkeld. Googelen op ‘Heizölpreise vergleichen’ leverde een inzicht op in de prijzen. Het grappige was dat de vaste leverancier van onze huisbazin het goedkoopst bleek te zijn. Leuk, want daarmee konden we de regionale economie weer ondersteunen. Met één telefoontje werd de olie besteld en ik zou gebeld worden wanneer het geleverd zou worden.

De dag erna ging de telefoon al, ze zouden tussen drie en vier op de stoep staan. Ik had even bij de huisbazin geinformeerd hoe dat eigenlijk ging en die had het over een vrachtwagen, een slang en een luik in de muur, maar helemaal duidelijk was het me nog niet.

Maar het bleek echt kinderlijk simpel. De vrachtwagen parkeerde gewoon op de straat, tegen onze heg aan zodat de afstand naar het luik zo kort mogelijk was. Vervolgens werd de slang door de heg heen getrokken. Het luik ging open en daar bleek een soort koppelpunt te zitten met een paar buizen die direct in de tank gingen. De slang werd aangesloten, op de vrachtwagen werden wat instellingen gedaan en hopla, daar werd 500 liter olie overgepompt. Echt gaaf om te zien!

Er werd even gecontroleerd of de olie goed was aangekomen en toen werd alles weer afgekoppeld en opgeruimd. Appeltje eitje. Even 450 euro cash betalen (want zo gaat dat hier, pinnen moet sowieso nog inburgeren en mobiel pinnen hebben ze echt nog nooit van gehoord) en de deal was rond. We hadden niet zoveel olie gekocht gezien de hoge olieprijzen op het moment, dus naar verwachting moeten we dit riedeltje met een paar maanden weer herhalen. Maar nu weten we hoe het moet!

Categorieën:Wonen