Archief

Archive for april, 2011

Mijn boekjes zijn gedrukt!

april 28, 2011 4 reacties

Een paar weken geleden plaatsten we hier al even een berichtje om jullie te laten weten dat mijn promotiedatum was vastgesteld op 17 mei. Inmiddels is er nog een hoop werk verzet om dit mogelijk te maken. Dinsdag heb ik weer een hele belangrijke mijlpaal bereikt: mijn proefschrift is gedrukt!

Hierbij deed zich de praktische uitdaging voor dat de proefschriften in Nederland gedrukt zijn en wij in Duitsland wonen. Voor de distributie moest dus wel het een en ander geregeld worden. Gelukkig vonden mijn ouders het geen probleem om een dagje de taak van koerier op zich te nemen. Zij trokken dus afgelopen dinsdag op vanuit het gelderse Nunspeet ‘all-the-way’ naar Alblasserdam onder de rook van Rotterdam, om aldaar de boeken in ontvangst te nemen bij de drukker. Een gedeelte van de oplage moest naar Delft om vanuit daar met de post verspreid te worden, dus van Albasserdam werd de reis vervolgd naar de Technische Universiteit Delft, waar ze hartelijk werden ontvangen door de secretaresse van één van mijn hoogleraren. De trip van Delft terug naar Nunspeet was toch ook weer goed voor een flinke zit, dus al met al waren mijn ouders er een goed deel van de dag mee zoet. Nogmaals, pa en ma: heel erg bedankt!

Op het moment dat ik dit schrijf heb ik zelf de boekjes nog niet gezien. Uiteraard heb ik wel een drukproef ontvangen en goedgekeurd, maar ik ben wel erg benieuwd naar het uiteindelijke resultaat.

Het inhoudelijke werk is hiermee af en dat is een gevoel dat nog moet landen, eerlijk gezegd. Helemaal af is het natuurlijk nog niet, de officiële verdediging moet nog plaatsvinden, waarbij ik door acht hooggeleerde heren een uur lang aan de tand wordt gevoeld over mijn onderzoeksaanpak en bevindingen. Dat is zowel spannend (het is een openbare verdediging), als ook leuk (ik heb hier toch vele jaren aangewerkt). Daarbij, degenen die mij voor zijn gegaan hebben me verteld dat het uurtje zo voorbij is.

Voor degenen onder jullie die erg geïnteresseerd zijn in het vraagstuk van model-gebaseerde procesmonitoring en -regeling van microfrezen met actieve magneetlagering: het proefschrift kan hier gedownload worden (let op: ruim 6 MB). Bij het proefschrift horen een negental stellingen (waarvan de meesten niet over techniek gaan overigens), die staan ook online (dit is een klein bestandje).

Een mooi Paasweekend

Onze oude gemeente in Zoetermeer had mij gevraagd of ik op Paaszondag wilde spreken in de dienst en die uitnodiging heb ik met liefde aangenomen. En dus vloog ik stille zaterdag ’s ochtends naar Schiphol, om Tweede Paasdag heel vroeg weer huiswaarts te keren. Wat ertussen lag was een mooi, gezegend en ook erg gezellig weekend.

Na een gesprek met het tijdelijk bestuur van de gemeente, heb ik heerlijk in een beach club op Scheveningen gegeten, met mijn zusje en goede vriend Christian. Het was heerlijk weer en we hebben erg genoten. Het idee van de tafel bbq was leuk, het vlees was ook erg lekker, maar het feit dat we een serveerster hadden wiens eerste dag het was, maakte het wel een heel gedoe. We kregen wel een bbq en rauw vlees, maar geen olie om mee in te vetten, tangetjes of een schoon bord om het bereide vlees van te eten…Ook was ons tafeltje wel erg klein voor zoveel spullen, maar een tafel bijplaatsen was volgens haar niet mogelijk, waardoor we letterlijk met ons bord op schoot zaten te eten. Gelukkig schoot een collega van haar ons te hulp, zodat we alsnog heerlijk konden eten…van een grotere tafel en een schoon bord. Yay!

De dienst Paaszondag was fijn en ik heb er van genoten voor het eerst sinds juli vorig jaar weer te spreken in een dienst. Ook de warme begroetingen door vrienden, gemeentebezoekers en vooral jeugd blijven genieten, het is iedere keer weer goed iedereen te zien. Mijn zus Marielle was er ook, ze was blijven logeren bij de familie Semplonius waar ik ook opnieuw onderdak had gevonden. Het was fijn om samen zo Pasen te vieren! Ik heb veel mooie reacties op mijn preek gekregen, wat altijd weer fijn is als mensen aangesproken zijn.

’s Middags zijn we met een stel gaan varen op de Rottemeren, in de buurt van Rotterdam. Het was perfect weer en we hadden twee kleine motorbootjes waarmee het makkelijk navigeren was. Het was echt genieten daar op het water, met zo’n briesje in je haren en de warme zon op je lijf waande je je bijkans op vakantie…

We sloten de dag af met een heerlijke bbq bij de familie Semplonius. Marielle was inmiddels naar huis vertrokken om haar man op te wachten die na tien dagen China weer thuis zou komen. Ikzelf werd maandagochtend om kwart voor vijf (!) opgehaald door goede vriend Hans die speciaal voor mij zo vroeg uit de veren was…En om kwart voor negen stond ik veilig en wel aan de grond in München…

Ondertussen had Rogier een iets minder leuk weekend gehad. Wat een gezellig vader-zoon weekend had moeten worden, werd een pittige tijd toen hij buikgriep kreeg en een aanzienlijk deel van de tijd moest doorbrengen op de wc, afgewisseld met periodes van dweilerig op de bank hangen. Elian was gelukkig vreselijk lief (‘Ik heb voor papa gezorgd’ verzekerde hij mij bij thuiskomst), maar een beetje sneu was het wel…

Categorieën:Familie en vrienden

Steckerlfisch essen

april 23, 2011 3 reacties

We zijn weer een stapje verder gekomen in de integratie in onze beierse omgeving: we hebben gisteren – Goede Vrijdag – ‘steckerlfisch’ gegeten. Een kleine introductie is op zijn plaats. Steckerlfisch is een beierse specialiteit en is een op een stok gegrilde hele vis, zoals forel of makreel. Steckerlfisch wordt typisch gegeten bij bijzondere gelegenheden, waaronder Goede Vrijdag.

Een kleine twee weken geleden werd Rachel hier door een paar andere moeders van klasgenootjes van Elian op geattendeerd. Ze nodigden ons uit ook naar de kantine van de lokale sportvereniging te komen en daar samen met hen sterkerlfisch te eten. In tegenstelling tot in Nederland is hier op Goede Vrijdag iedereen vrij, dus was het geen moeilijke beslissing om op deze uitnodiging in te gaan. Rond lunchtijd trokken we naar de kantine en troffen daar lange rijen van vers gegrilde visjes aan. Eentje was er voor ons en die heeft ons erg goed gesmaakt! Het was ook erg leuk om bij een gelegenheid als deze weer wat contacten op te bouwen met onze dorpsgenoten. We hebben leuke gesprekken gevoerd en plezier gehad.

Elian gaf niet zoveel om de vis, maar had het desondanks prima naar zijn zin. Hij trof een aantal van zijn vriendjes en vriendinnetjes van de kleuterschool en die gastjes waren helemaal in hun sas om elkaar weer te zien. Met Elian’s integratie hier zit het wat dat betreft ook wel snor…

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Categorieën:Wonen

Een geheel verzorgd weekend

Onze kerk in Zoetermeer heeft elk jaar een ‘talentenveiling’, een gelegenheid om een dienst aan te bieden aan anderen en de opbrengst gaat dan naar de zending. Vorig jaar juni boden wij een geheel verzorgd weekend in München aan en dat werd enthousiast ontvangen: vier mensen boden succesvol en verzekerden zich van een gezellig weekend bij ons. Afgelopen weekend kwamen de eerste kopers: Melinda en Sarinah, twee meiden van de jeugd. Ze arriveerden vrijdagsochtends en reisden eerst door naar hartje München om het centrum eens te verkennen. ’s Avonds reisden ze door naar metrostation Garching waar Rogier ze oppikte om ze mee naar ons huis te nemen. Het was erg leuk en gezellig om weer even bij te kletsen (ik blijf graag op de hoogte van de laatste nieuwtjes over verkeringen, nieuwe liefdes, relatieuitdagingen enz :), maar we hebben ook diepe gesprekken gevoerd.

Zaterdags ben ik met de beide meiden lekker even naar Freising geweest. Hun kritische oordeel was ook dat Freising een gezellige, typisch Duitse stad was…Het was lekker weer, hoewel nog wat fris in de schaduw, en we hebben ook even op een terrasje gezeten. Melinda genoot erg van een plaatselijke delicatesse genaamd Kaiserschmarrn, eigenlijk een klassiek Oostenrijks nagerecht. Het is een soort dikke pannenkoek, maar dan luchtiger, geserveerd met poedersuiker en appelmoes. Daaruit blijkt maar weer eens hoe dicht we hier aan de Oostenrijkse grens zitten en hoe sterk die invloeden zijn. Ze vond het zo lekker dat ze meteen een paar zakjes uit de supermarkt meenam om het thuis ook te kunnen maken! Voor de nieuwsgierige chefkoks: je kunt Kaiserschmarrn ook zelf maken, zie hier een recept.

Zondags zijn de meiden nog even met Rogier en Elian het bos in geweest en daarna was het weer tijd om richting vliegveld te gaan…Bed & Breakfast Blom, voor een geheel verzorgd weekend 🙂

Categorieën:Familie en vrienden

Een impressie van Freising

Voor de vaste lezers van onze blog zal de naam Freising niet onbekend zijn, die is al regelmatig voorbij gekomen. Freising is voor ons de dichtsbijzijnde fatsoenlijke stad zeg maar en ligt op een ruime tien kilometer afstand. Het is een ontzettend gezellige en gemoedelijke stad met zo’n 46.000 inwoners, wat tevens alles heeft wat we nodig hebben.

Freising is al 1300 jaar oud en heeft al stadsrechten vanaf 996. Het is daarmee een van de oudste steden in dit deel van Beieren. Het is gebouwd rondom de Dom die op een heuvel ligt: een oud Benedictijnenklooster. Ernaast ligt de grote kathedraal van Freising, de Mariendom. Centraal in Freising ligt ook een groot plein, wat zomer helemaal vol met terrasjes is, erg gezellig. De gebouwen zijn oud en sommige zijn mooi versierd of beschilderd.

Freisingers zijn best trots op het feit dat de huidige paus in Freising aan de Universiteit heeft gestudeerd en dat hij hier aartsbisschop is geweest. Ze zijn ook trots op hun Beierse volksaard en tradities. Je ziet hier mensen ook op ‘gewone’ dagen regelmatig in dirndl of lederhosen lopen. De vlag van Beieren zie je overal terugkomen, net als de beer overigens, het symbool van Freising zelf.

Maar nog trotser zijn ze op hun bier. Freising is de thuishaven van Weihenstephan, naar eigen zeggen ‘die älteste Brauerei der Welt’. Oorspronkelijk was het een klooster gebouwd op een heuvel en wat al stamt uit 811, maar nu is alleen de brouwerij nog overgebleven. Overigens maakt Weihenstephan ook verrukkelijke yoghurt en andere zuivelproducten, voor de mensen die net als ik niet van bier houden…wat hier overigens zo ongeveer een doodzonde is. in Beieren nemen ze bier heel serieus…en drinken ze liters weg! Je moet hier niet raar opkijken als mensen om 10 uur ’s ochtends al aan het bier zitten 🙂

Maar goed, overal in Freising kom je Weihenstephan tegen en het is een toeristische trekpleister. De brouwerij is wereldberoemd en mensen komen overal uit de wereld hier naartoe om scholing te krijgen in bier brouwen. Voor de mensen die in de buurt zijn: je kunt ook een rondleiding door de brouwerij krijgen, wat erg leuk schijnt te zijn.

De hoofdstraat van Freising heet zeer toepasselijk de Haupstraße en hier liggen alle winkels aan. Veel ketens zijn er niet vertegenwoordigd, maar je vindt er alles wat je nodig hebt. Er zijn diverse ambachtelijke bakkers, ze nemen hier brood en banket bijna net zo serieus als bier. Er zijn meerdere slagers, waarvan er eentje blijkbaar bijzonder goed is, want daar staat altijd een lange rij. Vakwerk wordt hier hoog aangeslagen, de slager zet trots op de gevel dat hij zelf slacht en zijn eigen worsten maakt. Kom daar maar eens om in Nederland. Ook leuk zijn de delicatessezaakjes die ze hier hebben. Die verkopen bijzondere kaasjes, prachtige vleeswaren, huisgemaakte salades en olijven, bijzondere wijnen, Italiaanse specialiteiten en allerlei ander lekkers. Met chocolade weten ze hier ook wel raad, er zitten alleen al twee gespecialiseerde bonbonniers in de Hauptstraße. Verder zijn er de diverse kleding- en schoenenwinkels, een Xenos-achtige constructie en nog veel meer. Uren shoppen kun je er niet, maar je kunt je er prima vermaken. Al met al is Freising een leuke en gezellige stad!

Categorieën:Wonen

Papa’s nieuwe speeltje

april 15, 2011 1 reactie

Rogier heeft uit Amerika een iPad meegenomen. In eerste instantie leek het erop dat de iPad 2 overal was uitverkocht, maar tot Rogiers grote vreugde vond hij er de laatste dagen toch nog eentje. Daar geniet hij zelf erg van, maar Elian vindt het ook geweldig. Het is fascinerend om te zien hoe snel hij snapt hoe je met dat ding werkt. Als een expert aait hij met zijn vingertje over het scherm om foto’s te bekijken, door te gaan naar de volgende of iets anders te gaan doen. Het toont maar weer aan hoe intuïtief de bediening is.

Ik heb het ding nog niet zo heel veel in handen gehad, maar heb wel voor het eerst Angry birds gespeeld, een spelletje. Ik snap nu waarom iedereen zegt dat het zo verslavend is, dat is het namelijk ook. Het gaat echt nergens over, maar het is super grappig!

Categorieën:Elian

Morgen schijnt de zon

De magnolia in volle bloei

Het is grappig, maar ik heb nog nooit zo goed bijgehouden wat het weer gaat worden. Elke dag kijk ik een paar keer op een site om te kijken wat het weer gaat doen de komende dagen. De reden? De tuin. Als ik weet dat het gaat regenen, hoef ik minder te besproeien. Of kan ik gaan bemesten, want dat moet je doen vlak voordat het gaat regenen. Als je bijvoorbeeld je gazon gaat mesten in de volle zon, verbrand je gras levend! Maar het maakt ook dat ik werkzaamheden kan plannen. De bodem is hier pure klei, dus de eerste twee, drie dagen nadat het stevig geregend heeft, hoef je niet te proberen te gaan spitten. Je komt er gewoonweg niet in. Dus plan je dat in om te doen net voordat het gaat regenen…

Ik heb de afgelopen weken ongelooflijk veel in de tuin gewerkt en de resultaten zijn er ook naar. Het begint er steeds beter uit te zien! De voortuin is klaar om plantjes te poten en te zaaien, maar daar wacht ik nog heel even mee want de komende week is het ’s nachts nog erg koud.De middenborder is klaar en daar bloeien de eerste plantjes al. De border bij het terras staat in volle bloei met Hollandse tulpen.

Nu de lente in volle gang is en alle bomen en struiken uitlopen, is het ook mooi om het resultaat van mijn werk te zien. De rozenstruiken die ik zo zorgvuldig gesnoeid heb (op aanwijzingen gevonden op Internet…nog nooit eerder gedaan!) zijn allemaal weer uitgelopen. De tulpen die ik in november in de grond heb gepoot, tonen hun glorie in prachtig Hollands rood. En de magnolia bloeit fantastisch mooi en geeft een heerlijke geur af…We hebben de laatste weken prachtig weer gehad en het was bepaald geen straf om in de tuin aan het werk te zijn.

Hopen mos op een geverticuteerd gazon...dat er nu uitziet alsof het twee maanden niet geregend heeft!

Dat wil niet zeggen dat het werk erop zit. Er liggen nu nog drie grote klussen: het gazon, de moestuin en de zijborder. We zijn druk bezig geweest met het verticuteren van het gazon, dat wil zeggen dat we er met een apparaat over heengaan wat het mos er tussenuit haalt. Dat is een enorme klus want sommige stukken zijn volledig tot mos geworden. Als je mos laat zitten, verstikt het het gras en dat hebben we gemerkt. Er zijn kruiwagens vol mos uit het gazon gekomen en we zijn er nog niet. OP sommige plekken zullen we een volledig nieuwe grasmat moeten inzaaien want daar is echt geen gras meer over. Maar goed, dat gaat hopelijk straks wel een mooi gezicht geven met een frisse nieuwe groene grasmat!

Als dat af is, resten nog de zijborder wat neerkomt op een hoop spitten en afgraven en nieuwe aarde storten en de aanleg van de moestuin. Maar: stapje voor stapje!

Categorieën:Wonen