Archief

Archive for februari, 2011

Even lachen…

februari 26, 2011 1 reactie

Kun je je voorstellen dat toen wij deze campagne zagen van de Saturn (moederbedrijf van de Media Markt), we even heel hard moesten lachen? Duits en Nederlands mogen dan erg op elkaar lijken, soms betekenen woorden toch iets heel anders! Voor alle duidelijkheid: het Duitse woord ‘geil’ betekent in informeel spraakgebruik ‘tof, geweldig, gaaf’. Mijn associatie was heel anders moet ik eerlijk bekennen, maar aangezien ik me niet kon voorstellen dat een bedrijf met zoiets zo adverteren, heb ik het even opgezocht in het woordenboek 🙂 Weer wat geleerd, haha!

Advertenties
Categorieën:Duitse taal

Twee weken met mijn zus(je)

Mariëlle en ik hebben elkaar het afgelopen jaar weinig gezien. Zij vertrok in maart 2010 voor een aantal maanden naar Uganda. In oktober hebben we elkaar een paar uur gesproken toen zij even terug was in Nederland en wij ook. Maar toen ze in december definitief terugkwam, zaten wij natuurlijk hier. We belden elkaar veel via Skype, maar dat is toch niet helemaal hetzelfde als elkaar echt spreken. Ik heb er dan ook enorm van genoten om haar de afgelopen twee weken hier te hebben, ook al zijn we een deel van die tijd flink ziek geweest. We hebben heerlijk de tijd gehad om bij te praten, dingen te delen en ook veel lol te hebben. Zo was haar Darth Vader act op de carnavalsafdeling van de Karstadt hi-la-risch 🙂

Mariëlle als Darth Vader

Mariëlle en ik hebben dezelfde smaak in films en series en we hebben genoten van samen kijken, bijvoorbeeld Hornblower (over een Britse ‘midshipman’ die ten tijde van de Napoleontische oorlogen carrière maakt in de Britse marine…een geweldig mooie serie, inspirerend en goed geacteerd).

Wat grappig was om te merken is dat we zo vaak hetzelfde zeiden op exact hetzelfde moment. Op zich is dat voor zussen misschien niet zo vreemd, maar wel als je bedenkt dat Mariëlle en ik door het leeftijdsverschil amper onder hetzelfde dak hebben gewoond en elkaar de laatste pakweg tien jaar maar een paar keer per jaar hebben gezien. Een deel van die uitspraken wordt overigens gevormd door filmquotes, die we allebei rijkelijk gebruiken en aangezien we dezelfde films kijken…Overigens delen we ook een liefde voor lezen en heeft ze zich afgelopen weken ook even uitgeleefd op onze boekenkast. Verder zijn we wezen shoppen in de Ikea (altijd leuk), zijn we een dag naar München geweest en hebben we Freising verkend. Elian vond het naar eigen zeggen ook ‘erg fijn’ met tante ‘Malelle’ en zei hij dat hij het ‘erg jammer’ vond dat ze weer naar huis moest. Dat gevoel deel ik met hem.

 

Helaas, aan alles komt een einde en het was tijd voor haar om weer naar huis te gaan. We hebben fijne weken hebben gehad samen. Het was goed om weer even te kunnen ‘bonden’ met mijn zus!

Oh, en mocht iemand nog een leuke, uitdagende baan weten in het ontwikkelingswerk of aanverwante organisaties voor een net afgestudeerde academica die vandaag 26 is geworden met ervaring in ontwikkelingsprojecten, goede communicatieve vaardigheden, een talenknobbel en een enorme lading enthousiasme: Mariëlle is per direct beschikbaar 🙂

Categorieën:Familie en vrienden

Mijn München-tip: de Viktualienmarkt

februari 23, 2011 2 reacties

Ondanks dat we op zo’n 40 kilometer van München wonen, kom ik er niet zo vaak. Dat heeft met name te maken met het feit dat we ‘maar’ één auto hebben die Rogier door de weeks mee heeft en ik met het openbaar vervoer te lang onderweg ben naar München toe, om op tijd terug te zijn om Elian op te halen van de Kindergarten. Niet dat ik klaag hoor, begrijp me goed. Het is ook niet nodig om iedere keer die kant op te gaan, ik heb alles wat ik nodig heb in de buurt (of binnen ‘klikbereik’ zoals ik pas iemand hoorde zeggen…ik koop inderdaad veel via Internet!) Maar ik kan er wel van genieten als het er dan een keer weer van komt om naar München te gaan. Gisteren ben ik met Mariëlle samen geweest en één van de plekjes die ik haar graag wilde laten zien is de Viktualienmarkt. Vlakbij de beroemde Marienplatz in het hart van München is een plein waar een dagelijkse markt is, de Viktualienmarkt. Het is één van mijn favoriete plekjes in München. Het is van oorsprong een boerenmarkt die al meer dan twee eeuwen gehouden wordt, inmiddels uitgegroeid tot een enorme verzameling marktkramen en min of meer permanente ‘kiosken’ waar allerlei verswaren worden verkocht. Voor culinaire liefhebbers is het er echt genieten.

In de winter is het aantal kramen redelijk beperkt, maar in de zomer puilt het uit van de stallen…en van de mensen overigens. Dan staat er in het midden van de markt een groot terras waar geheel volgens Duitse traditie aan lange tafels bier wordt gedronken met een grote pretzel erbij (genaamd Brezen of op zijn Bayerisch Brezn) of natuurlijk een Weißwurst. Nog een reden om uit te kijken naar de zomer 🙂 Er zijn dan kramen met honderden soorten kaas, eigengemaakte honing, Italiaanse delicatessen zoals tientallen soorten olijven en eigengemaakte pesto’s en er is een kraam met honderden variëteiten in thee. Er zijn verschillende stallen met bloemen, waarvan een niet onaanzienlijk deel natuurlijk uit Nederland komt 🙂 Je kunt er alle soorten fruit en groente vinden, inclusief soorten die je nog nooit eerder hebt gezien. Ik heb bijvoorbeeld letterlijk tientallen soorten paddenstoelen gezien, deels vers en deels gedroogd. Er zijn ook vele stalletjes met vers vlees, nu wordt bijvoorbeeld veel wild verkocht. Complete reeruggen, konijnen, eenden, ganzen liggen klaar om meegenomen te worden. Maar ook grote stukken rund waar ze de t-bone steak ter plekke voor je afsnijden op de gewenste dikte. Uiteraard wordt ook Münchener Weißwurst verkocht, de lokale specialiteit (die overigens heerlijk is, net als de meeste soorten worst hier).

Wat ik zo leuk vind aan de Viktualienmarkt is het vakmanschap wat je hier nog tegenkomt. Men zet trots op de deur dat men zelf het vlees slacht, dat de worst allemaal zelf gemaakt is en dat de eieren van eigen kippen komen. Het is een ambachtsmarkt waar mensen trots zijn op hun producten en dat is mooi om te zien. Daarbij is het gewoon een paradijs voor wie van koken en eten houdt!

Dus voor wie ooit in München is, dit is echt een aanrader!

Categorieën:München

Hans op bezoek

Afgelopen weekend was onze vriend Hans uit Zoetermeer op bezoek en het was heerlijk om weer even bij te praten. De dagen ervoor waren pittig, want uiteindelijk werd ik zelf toch nog ziek en had ook ik last van overgeven en diarree. Gelukkig was het in de categorie kort maar hevig en was ik twee dagen later weer opgeknapt toen Hans kwam, mede dankzij mijn zus Mariëlle die kon bijspringen in het huishouden en met name de zorg voor Elian. Mariëlle is er overigens nog steeds, vanwege alle ziekteperikelen is ze wat langer gebleven (ze vertrekt woensdag met de nachttrein weer naar huis). Het was dus volle bak, maar erg gezellig. Elian vond het ook leuk om zoveel mensen te hebben om mee te spelen, zeker omdat papa nog wel druk is met de laatste schrijfwerkzaamheden aan zijn proefschrift. De tafeltennistafel is ook stevig ingewijd.  🙂

Zondags zijn we na een verwenontbijt met croissantjes naar het nabijgelegen bos geweest om even een hele frisse neus te halen, want het was koud! ’s Avonds viel ook wat lichte sneeuw, net als vandaag overigens. Maar Elian heeft zich even helemaal kunnen uitleven in het bos. We hadden gehoopt nog wat hertjes te zien, maar met het enthousiaste lawaai waarmee onze zoon het bos doorkruiste, zat dat er niet in. Het blijft verbazend hoeveel energie dat knulletje heeft, zelfs na een uur wandelen had hij nog puf om in de ernaast gelegen speeltuin te spelen. We kwamen nog een meisje bij hem uit de Kindergartengroep tegen die hem enthousiast begroette. Het was grappig om te horen hoe Elian meteen Duits ging praten tegen haar!

Toen we thuiskwamen, knapte hij helemaal af en kreeg hij zijn boterham niet meer op. We hebben hem maar in bed gelegd en hij sliep voordat we de kamer uit waren. Wij genoten daarna van Hans’ beroemde ragoutbroodjes…heerlijk!

Morgen gaan Mariëlle en ik samen naar München, dat was er vanwege alle ziekte-ellende nog helemaal niet van gekomen in de twee weken dat ze hier nu is. De hoogste tijd dus!

Categorieën:Familie en vrienden

We hebben een tafeltennistafel

In september 2009 waren we op vakantie in Normandië in een huisje waar een tafeltennistafel stond. Uren hebben we staan tafeltennissen, we kregen er geen genoeg van. Het bleek één van de weinige sporten waar we aan elkaar gewaagd zijn. Maar ja, wie heeft er nou een huis dat groot genoeg is om permanent een tafeltennistafel neer te zetten? Wij dus. Rogier had een tegoedbon gekregen van zijn werk voor een project wat hij met een collega naar grote tevredenheid had gedaan en kwam met het idee om een tafeltennistafel te kopen. Ik was meteen enthousiast. Sinds afgelopen weekend staat’ie in één van de kelderruimtes. En we genieten er met volle teugen van! Dus voor de fanatiekelingen: neem je batje mee als je langskomt, we maken je graag in 🙂

Categorieën:Wonen

Ik wil naar de dokter/Here God toe

februari 14, 2011 2 reacties

Elians knuffels staan na een Biotex-badje te drogen op de Kachelofen

Elian was ziek. Hij heeft vier keer zijn bed ondergespuugd in meer of mindere mate, heeft daarnaast nog een deel van zijn maaginhoud in een bak gedumpt en een deel over Rogier en mij heen. En zijn vele bedknuffels kregen in verschillende fasen ook de volle laag. Hij was echt ziek. En hij vond het maar niks. Dus hij besloot al snel dat hij naar de dokter wilde want die moest hem beter maken. Dat leverde een dilemma op, want hoe leg je uit dat je niet voor elke ziekte naar de dokter hoeft? De algemeen christelijke uitleg dat ‘de Here God hem beter ging maken’ vond ik ook theologisch niet helemaal verantwoord, aangezien technisch gesproken ons lichaam vanzelf herstelt, maar God dat lichaam ontworpen en gemaakt heeft. Ik heb dus maar verteld dat zijn lichaam met rust vanzelf zou herstellen en dat de Here God het zo gemaakt had en zou helpen. Leek me een goede middenweg. En natuurlijk gingen we samen voor Elian bidden. Hij was zo onrustig (logisch natuurlijk), wilde niet in zijn bedje liggen maar alleen op schoot zitten. En iedereen die Elian kent weet hoe uitzonderlijk dat is! Maar zoals altijd werd hij rustig toen ik voor hem ging zingen (voor de kenners: het hele Elly en Rikkert kinder-repertoire is voorbij gekomen 🙂 ) en uiteindelijk viel hij op mijn schoot in slaap. Ondanks dat ik hem enorm zielig vond, was dat wel even een mooi mama-momentje, zo vaak gebeurt het niet meer dat mijn grote knul zo aanhankelijk is.

Mariëlle speelt met Elian voordat ze zelf ziek werd

De dag erna moest hij nog een keer overgeven en dit keer was hij stelliger: hij wilde naar de dokter. Toen ik uitlegde dat dat niet nodig was, had hij een ander voorstel: hij wilde naar de Here God. Ergo: het kon hem niet schelen of de dokter hem beter maakte of de Here God, zolang iemand maar iets deed. Weer een theologisch dilemma. Dus ik heb hem verteld dat we niet naar de Here God toe hoeven omdat Hij altijd bij ons is en dat we gewoon met Hem kunnen praten. En weer hebben we samen gebeden en werd hij rustig. Gelukkig knapte hij daarna weer op.

De dag erna werd Rogier ziek met hetzelfde. Elian wist precies wat hij moest doen. ‘Als je moet overgeven, moet je het zeggen papa, dan kom ik de bak brengen’, verzekerde hij Rogier. Hij vroeg ‘ben je nog misselijk’ en ‘moet je spugen’, gaf papa een kusje en ging naast zijn bed zitten zoals wij dat bij hem hadden gedaan. Maar het allermooiste was dit: Elian ging voor papa bidden. Want de Here God kon ook papa beter maken. En daar bad hij: lieve Here God, dank U wel voor het lekkere eten…realiseerde zich toen dat dat het verkeerde gebed was en corrigeerde zich snel: dat papa ziek is en wilt U hem beter maken. In Jezus’ naam, amen. Ik had er niks meer aan toe te voegen. Had ik beter wel kunnen doen, namelijk vragen of God Mariëlle en mij gezond wilde houden. Zij is inmiddels ook ziek. I’m the last one standing…

Categorieën:Elian

Weer in Holland

Een prachtige foto die ik van Mariëlle maakte in Scheveningen

Vorig weekend was ik opnieuw in Nederland voor een bliksembezoek, opnieuw vanwege een ledenvergadering van onze gemeente daar waar ik toch graag bij wilde zijn. Dit keer ben ik met de auto gegaan, samen met Elian. Hij heeft een heerlijk weekend gehad bij opa en oma in Nunspeet en ik heb een paar goede dagen gehad in Zoetermeer, niet in de laatste plaats dankzij de gastvrijheid van de familie Semplonius waar ik logeerde. Het was goed om vrienden weer te spreken, bij te praten, zorgen te delen en gelukkig ook plezier te hebben. Zaterdag heb ik de locale economie in Zoetermeer een boost gegeven met diverse aankopen aangezien Elian weer een maat gegroeid is en nieuwe kleren nodig had. ’s s Avonds ben ik gezellig uit eten geweest en naar een (helaas baggerslechte) film met een goede vriend. Zondags was gevuld met een kerkdienst, een lunch bij mijn opvolgers in het jeugdwerk, een meeting met iemand van de jeugd en bijpraten met mijn gastgezin.Bijzonder was het bijwonen van een jongvolwassenenkring zondagavond waar veel van ‘mijn’ oude jeugd op zat. Ik was zo trots op hoe ze hier voor elkaar zorgden, naar elkaar luisterden en vreugde en verdriet deelden. Prachtig om mee te maken.

Maandags heb ik vooral doorgebracht met mijn zus Mariëlle, we zijn bijna letterlijk ‘uitgewaaid’ in Scheveningen waar nog steeds een straffe wind stond na de storm van het weekend. Na alle gesprekken via Skype was het tof om elkaar weer even in levende lijve te ontmoeten. De ledenvergadering die maandagavond was heftig en emotioneel, maar gaf gelukkig wel weer de eerste stappen voor herstel. Dinsdags heb ik eerst de AH nog even bezocht en alle Nederlandse specialiteiten ingekocht die we hier moeten missen (bv yokidrink, fritessaus, Indonesische boemboes) of die hier veel duurder zijn (bv rijst, ragout) en ben vervolgens naar Nunspeet gereden. Daar trof ik een vrolijk mannetje aan dat het erg naar zijn zin had gehad bij opa en oma. Mariëlle had spontaan besloten om woensdags met mij en Elian mee te rijden naar Duitsland, dus woensdags voerde de terugreis via Ede om haar op te pikken naar huis. Het was een snelle rit en Elian heeft zich uitstekend gedragen, mede dankzij de vier nieuwe Sesamstraat dvd’s die ik voor hem had gekocht. Draagbare dvd-spelers, wat mij betreft een van de beste uitvindingen van de laatste 10 jaar!

Categorieën:Algemeen