Home > Werk > Werken of niet werken, dat is de vraag

Werken of niet werken, dat is de vraag

Ik heb de laatste tijd regelmatig de vraag gekregen of ik nog ga werken hier of niet. Omdat het best een complex geheel van overwegingen is en die vraag daardoor niet zomaar te beantwoorden is, dacht ik dat toch maar even op de blog te gaan uitleggen. Allereerst: ik zou best willen werken hier. Het lijkt me goed en leuk om mensen te leren kennen op die manier en het zou zeker goed zijn voor mijn Duits, wat weliswaar beter wordt maar nog steeds verre van perfect is. Maar…en daar komen een paar grote maars: ik wil alleen parttime werken omdat we Elian niet voltijds in de kinderopvang willen doen. Dat lijkt ons niet goed voor ons mannetje en we vinden het ook niet leuk, want we genieten enorm van zijn aanwezigheid (en hij meestal ook van de onze hebben we het idee). Maar parttime banen op mijn niveau zijn hier schaars. Daar heb ik dus te maken met sterke concurrentie van Duitse sollicitanten en daar kan ik niet tegenop.

Daar komt bij dat men hier in Duitsland veel meer dan in Nederland waarde hecht aan diploma’s. Voor elk beroep is hier een specifieke opleiding en dat diploma vraagt men ook. Dat is dus lastig als je zoals ik wel diploma’s hebt, maar niet op gebieden waar je hier aan de slag wilt of kunt. Mijn HRM diploma is hier niets waard omdat de Duitse arbeidsmarkt en arbeidswetgeving totaal anders is dan de Nederlandse en met mijn lesbevoegdheid in geschiedenis kan ik ook weinig. Ik heb jarenlange werkervaring als manager, maar zonder formele papieren en daarmee nemen ze hier geen genoegen. Tel daar bij op mijn bepaald niet optimale beheersing van de Duitse taal en je begrijpt dat dat lastig is.

Maar dat is nog niet alles. Wij vallen sinds 1 januari onder het Duitse belastingstelsel omdat we geen inkomsten meer in Nederland hebben. Het Duitse stelsel lijkt erg op het oude Nederlandse stelsel van voor de belastinghervorming met de ‘boxen’. Het is fiscaal aantrekkelijk als maar één van beide partners werkt, Rogier heeft nu namelijk volledig mijn belastingvrije voet over kunnen nemen. Als ik zou gaan werken, zouden we aan de eerste pakweg 600-700 euro die ik zou verdienen weinig overhouden. Dat is wel erg zuur. Als ik voltijds zou gaan werken zou dat niet erg zijn, maar met een parttime baan kom ik natuurlijk niet zo enorm ver boven dat bedrag uit, dus waar doe je het dan voor?

Nu kennen ze hier in Duitsland een fenomeen wat we in Nederland niet kennen: de minijob. Je mag per maand maximaal 400 euro bijverdienen om onder de grens van belastbaar inkomen te blijven en dus je belastingvrije voet voor je partner te behouden. Dat heeft geresulteerd in zogenaamde minijobs, ook wel 400euro-jobs genoemd. Daarbij verdien je dus maximaal 400 euro voor een parttime baan. Voor mij zou dat dus ideaal zijn omdat ik toch werk, wat bijverdien maar onder de belastbare grens blijf. Echter, deze minijobs zijn vaak niet de leukste banen. Veel schoonmaakwerk, in de horeca, kamermeisjes of achter de kassa zitten. Deels dus ook nog eens slolofuncties waarbij je vrijwel geen contact hebt met collega’s of klanten, waarmee het voor mij echt niet aantrekkelijk is.

Dat is dus het wat lange antwoord op de vraag: ga je eigenlijk nog werken? Ja, ik zou wel willen, maar…er zitten dus wat haken en ogen aan. Maar om iedereen even gerust te stellen: ik verveel me echt niet hoor! Ik ben heerlijk aan het schrijven aan m’n boek, ik heb een groot huis schoon te houden (en vanaf het voorjaar ook een joekel van een tuin, inclusief een royale collectie mollen🙂 ), een huishouden te draaien, een zoon die elke dag vanaf 13.15 thuis is, ik heb vrienden om mee te mailen/tweeten/chatten/skypen/bellen en als ik echt niks anders meer te doen heb, hebben we ook nog bijna 2000 boeken om te lezen, dus ik verveel me geen moment.

Categorieën:Werk
  1. Paul C.
    januari 22, 2011 om 12:57 pm

    Mijn moeder heeft toen wij klein waren dezelfde afweging moeten maken. Nu -ruim 30 jaar later- heeft ze toch wel een beetje spijt van haar keuze om full-time voor mij en mijn broertje te zorgen. Haar bul was zonder relevante werkervaring niks meer waard toen zij 20 jaar later weer alleen thuis zat. Werken doe je bovendien niet alleen voor het geld. Het zorgt er ook voor dat je continu nieuwe mensen en nieuwe (werk)omgevingen leert kennen. Waarschijnlijk leer je de taal daar ook makkelijker dan thuis. Laat je door die overdreven diploma-manie niet al te veel beinvloeden, uiteindelijk is net als in Nederland jouw overtuigingskracht in de brief en het gesprek het belangrijkste. Probeer het gewoon. Wat let je?

  2. Mariska
    januari 23, 2011 om 7:07 pm

    Nou, hij duidelijk! Hier daarom ook niet gekozen voor een parttime baan, maar straks als gastouder aan de slag.
    Twee vliegen in één klap: én thuisblijven voor de kids én een zakcentje bijverdienen (en er ook nog aan het eind van de belastingopgave iets van over houden…;.))
    Hé ik geloof zeker dat je op den duur echt wel weer lekker aan het werk kan: maar eerst de kinderen en dan wijzelf pas! Het mooiste beroep wat je ooit kan krijgen, is het moederschap, en dát is niet voor iedereen weggelegd.

  3. Rachel
    januari 25, 2011 om 10:21 am

    Uiteindelijk moet je toch een keuze maken waar je zelf rust over hebt en die keuze kan per persoon verschillen. Jouw oplossing is een hele mooie Mariska, tof dat dat kan en je er zo voor je kids kan zijn!

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: