Home > Algemeen > De eerste week

De eerste week

Jan en Albert vertrokken zondags weer naar huis, hartelijk uitgezwaaid door ons (zelfs twee keer, Albert was zijn telefoon vergeten…daar kwam hij gelukkig al snel achter).  En toen waren we voor het eerst met z’n drieën. Het was aan de ene kant hard werken om de laatste dozen uit te pakken, de boeken op orde te krijgen in de studeerkamer, de laatste lampen aan het plafond te hangen en Rogier moest dan tussendoor ook nog wat laatste werk aan zijn proefschrift doen. Maar aan de andere kant genoten we wel erg van het feit dat we er waren, dat het eindelijk zover was. In die eerste week ontstond er langzamerhand al iets van een ritme en we raakten wegwijs in ons eigen huis.

Maandagochtend was het openen van een bankrekening het eerste op ons to do lijstje. Er zitten twee banken in Attenkirchen en ik had met één een afspraak gemaakt: de Sparkasse (de oude SNS bank). Tijdens het gesprek vielen we van verbazing in verbazing. Laten we beginnen met de klapper: we zitten weer aan handmatige overboekingsformulieren vast. Voor het eerst sinds ik geloof twaalf jaar bankieren we weer met de hand, op papier…wat een giller! Je kunt wel innternetbankieren maar daar zijn flinke extra kosten aan verbonden. We kregen een heel verhaal over dat ze veiligheidsproblemen hadden gehad met de codes die je toegezonden kreeg om overboekingen mee te kunnen doen. Nu gebruiken ze dus een soort numculator, maar het was allemaal lastig, lastig. Toen wij vertelden dat wij bij de ING de codes per sms krijgen per transactie, wisten ze niet wat ze hoorden. Nou ja, we hebben een Duitse bankrekening en daar ging het om. We hebben al een internetrekening aangevraagd bij een andere bank, maar dat duurt wat langer, vandaar dat we deze vast wilden openen want zonder Duits rekeningnummer kun je verder niets regelen.

Opdracht: zoek Elian🙂

We liepen erg aan tegen het feit dat we nergens internet hadden, ook niet in het dorp. Een internetaansluiting stond dus ook hoog op onze lijst, Dus togen we naar Freising, de dichtstbijzijnde fatsoenlijke stad (naar plattelands-maatstaven) en regelden we een aansluiting bij Vodafone. We konden direct internetten met een dongel, maar die verbinding is dermate traag dat zelfs mensen met een overmatig ontwikkelde gave van geduld er niet mee kunnen internetten. Je kunt er net de mail mee ophalen en that’s it. De echte aansluiting komt op 2 september, dus we moeten nog even geduld hebben…

Geduld had ik ook nodig bij het Arbeidsbureau waar ik me keurig melde om me in te schrijven als werkzoekende.  Op zich was ik redelijk snel aan de beurt, maar het vervolggesprek kon pas de dag erna plaatsvinden. Dus ik de dag erna weer terug naar Freising (wat overigens op ongeveer 12 km ligt, ongeveer een kwartiertje rijden). Daar bleek dat mijn ervaringen ooit opgedaan bij de sociale dienst van Hengelo nog erger konden…pff, ze hebben hier echt de bureaucratie uitgevonden.  Ik heb heel wat papieren ingevuld, handmatig een cv ingevuld (terwijl ik ook een printout van een Lebenslauf moest bijvoegen…duh?) en veel vragen beantwoord.

Helaas was de regeling op basis waarvan ik een WW uitkering aanvraag bij niemand bekend. Dat was wel te verwachten, het is een of ander obscuur Europees besluit. Vervelender is dat de regels tijdens je WW periode veel strenger zijn. Als je (zoals ik) voor 24 uur werk wilt, moet je desondanks vijf dagen beschikbaar zijn. Je moet dus preventief vijf dagen kinderopvang regelen in een land waar kinderopvang nog in de kinderschoenen staat. Ik bedoel, de enige crèche/kdv in een straal van 5 kilometer sluit om 5 uur ’s middags…dat red je dus nooit als je een dag van 8 uur wilt maken. Maar om een uitkering te krijgen waarvan ik niet eens 100% zekerheid heb dat ik hem krijg, moet ik mijn knulletje dus vijf dagen in de opvang schuiven…daar word ik toch niet blij van, ook al zullen het dan geen vijf hele dagen zijn. Ik vind het nogal wat!

Parttime werken is hier vijf dagen vier tot zes uur werken.  Dus ook vijf keer de reistijd. Drie hele dagen van acht uur, dat is hier onbekend. Maar dat niet alleen, er zijn hier vrijwel geen parttime banen. Ik ben aardig aan het zoeken geweest, maar banen op HBO(plus) niveau zijn er niet of nauwelijks parttime. Dat gaat dus een uitdaging worden.

Bijkomend probleem: de crèche is nog gesloten i.v.m. de zomervakantie. Nee, aan kinderopvang in augustus doen ze hier niet. Ze gooien gewoon de hele handel zes weken dicht…ik kan dus ook niet bellen om te vragen of er nog plaats is, wat het kost enz. Lastig…Kortom: het hele werk-verhaal is hier nog een uitdaging.

Gelukkig is er ook goed nieuws te melden: ik had verwacht dat mijn mijns inziens beperkte kennis van de Duitse taal een probleem zou zijn, maar beide dames die ik gesproken heb bij het Arbeidsagentur hebben me verzekerd dat mijn Duits prima is. Ik had het aangegeven als ‘erweiterte Kenntnisse’ (zoiets als voortgezette kennis, een niveau boven basiskennis), maar ze hebben me hier ingeschaald als ‘Handlungssicher’ ofwel: voldoende om te kunnen functioneren in een baan. Da’s goed nieuws! Ik merk zelf ook dat het me goed afgaat, er rollen af en toe hele verrassende volzinnen van mijn tong af. Het helpt om de hele dag alleen Duits te horen, dat zal dus alleen nog maar sneller en makkelijker gaan als ik eenmaal een baan heb gevonden. Als…

De eerste paar dagen was het weer huilen met de pet op, maar gelukkig sloeg het om en hebben we het weekend van 20-22 augustus een paar prachtige dagen gehad. Zo mooi en warm dat we zelfs het zwembadje van Elian even hebben neergezet…voor het eerst in onze eigen tuin! Wat is dat genieten om gewoon lekker buiten te kunnen zitten en niet eerst van alles uit de berging te hoeven pakken (en alles naderhand weer te moeten opruimen…) Maar goed, de volgende keer meer over de tuin…

Categorieën:Algemeen
  1. Marieke
    augustus 26, 2010 om 1:46 pm

    Duitsland heeft de bureaucratie niet UITgevonden, maar IS de bureaucratie. Wij staan ook nog regelmatig met de oren te klapperen, maar je moet er maar aan wennen.
    wat het weer betreft was het hier vandaag wisselvallig: soms hard regenen, soms heel hard, dan weer iets minder… het is nog niet droog geweest. En in Hengelo is alles voorbereid voor de kampioenschappen jeu de boules. De stad staat vol kraampjes, sommige al helemaal ingericht, maar bezoekers komen niet.
    Hoop voor jullie dat het daar bij de Pruis beter weer is.
    pakkerd van mam

  2. Martin van de Velde
    augustus 26, 2010 om 2:54 pm

    Wat geweldig om dit allemaal te lezen, om betrokken te blijven met het buitenlandse avontuur van degenen die een nieuw leven gaan leiden in Duitsland.

    Blijf doorgaan met deze heerlijke blogs, die keer op keer het lezen waard zijn.

    Martin

  3. Saskia Haksel
    augustus 26, 2010 om 4:20 pm

    Succes met het zoeken naar een baan!!
    Leuk dat Elian nu zo lekker buiten kan spelen.
    Groetjes uit het zeer natte Zoetermeer.

    Saskia, Marc en de kids (Haksel)

  4. Arianne
    augustus 26, 2010 om 8:19 pm

    ha Rachel,
    goed weer wat van je te lezen. Ben blij dat je zo goed in het Duits kunt koeterwalen. Tuurlijk maakt het uit als je de hele dat niet anders doet.
    Hoop dat je snel een baan vindt, maar ik zou zeker je knulletje niet preventief in de opvang doen, hoor. Wat vind je trouwens van een au pair? Of sowieso oppas aan huis? Overigens begrijp ik, dat in Duitsland veel behoefte is aan zijinstromers in het onderwijs. Is dat niets?
    groetjes, Arianne.

  5. Rocco
    augustus 26, 2010 om 9:40 pm

    Dag lieverds,

    Gaaf om op deze wijze betrokken te blijven bij deze mooie ontwikkelingen en wat een gaaf huis hebben jullie. We zijn erg blij voor jullie.

    Alle zegen,
    Fam. Rausch

  6. Christiaan
    augustus 27, 2010 om 8:01 am

    Hey Rachel, Rogier, en elian,

    Wat leuk om te lezen allemaal. Knap ook dat de taal je al zo goed afgaat.
    Heel veel suc6 bij het vinden van een baan enzo.

    Chris

  7. michiel
    augustus 27, 2010 om 11:01 am

    Leuk om te lezen! Dat van de overschrijvingen en job , tjonge … en wij altijd maar klagen over ons kikkerlandje🙂

    Leuk om zo op de hoogte te blijven. GRoetjes

    Michiel

  8. Matthijs
    augustus 28, 2010 om 5:12 pm

    Het R&R. Leuk om de blog te zien. Het is ook mooi te zien aan de foto’s dat jullie genieten van de speelruimte van Elian in de tuin. Nog geen tijd om langs te komen, maar het lijkt mij zeker leuk. Matthijs

  9. Annemieke Pijpker-Pierik
    september 1, 2010 om 3:11 pm

    Een dag vóór ons (partttime !) avontuur begint, met veel frisse tegenzin om boodschappen te gaan doen en de laatste dingen in te pakken, besloot ik mijn compu-tijd te verlengen door te gaan googlen.
    Leuk om te lezen hoe het met jullie gaat !
    Groet, Annemieke

    • Rachel
      september 3, 2010 om 3:29 pm

      Hey Annemieke, wat leuk om een reactie van jou te krijgen! Long time no see…wat voor een avontuur gaan jullie starten? Mail me anders ff op rdblomatgmail.com!

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: